باران که ببارد

و باد که هی 

شاخه هایت را

                     تکان  تکان دهد

دانه های شیشه ای هوا که یخ بزند

و مرگ بر شانه هایت خیمه ،

خود آتش هم که باشی

 شعله هایت قندیل میبندند